Kinderen en depressie

Artikel door: mijnkind
Geplaatst op: 19-09-2011 om 22:09

Wat zijn de symptomen bij kinderdepressie, wat zijn de mogelijke oorzaken van depressies bij kinderen en wat zijn de gevolgen voor een kind met een depressie?

Depressie bij kinderen komt vaker voor dan gedacht wordt.

Zo heeft ongeveer 1,5% van de kinderen in de leeftijdsgroep van 6 tot 12 jaar een depressie.
Bij kinderen in de pubertijd en adolescentie loopt dit percentage op tot zo'n 8%. Pas in deze periode komt het meer bij meisjes voor dan bij jongens.

Omdat over het algemeen niet verwacht wordt dat kinderen depressief kunnen zijn is het herkennen van depressiviteit bij hen dan ook vaak lastig.
Depressieve kinderen zijn vaak prikkelbaar en mat gestemd. Jonge depressieve kinderen hebben niet veel zin om te spelen en zijn vaak angstig voor verlies.
Depressieve adolescenten hebben regelmatig problemen op school en met het contact met andere kinderen. Zo kunnen ze zich stoer gaan gedragen, anderen gaan pesten en agressief worden. Ook komt het voor dat zij zich veelvuldig terugtrekken, negatieve en onrealistische gedachten hebben over zichzelf, het uiterlijk en de toekomst. Bij een groot gedeelte van depressieve kinderen komen vaak vage en onverklaarbare lichamelijke klachten voor zoals buikpijn, hoofdpijn, spierpijn of zich niet lekker voelen. Ook komt het voor dat de depressie samen gaat met andere stoornissen zoals bijvoorbeeld eetproblemen, angsten en antisociaal gedrag.

Voor mensen die in de kindertijd een depressie hebben gehad is de kans op herhaling erg groot.

Symptomen kinderdepressie

Enkele symptomen van een depressie bij kinderen zijn bijvoorbeeld:

  • Verminderde eetlust
  • Slaapproblemen
  • Nachtmerries
  • Onverklaarbare lichamelijke pijn
  • Verminderde schoolprestaties
  • Veranderingen in het gedrag

Van meisjes is bekend dat ze zich vaker terugtrekken, jongens worden eerder onhandelbaar.

Oorzaken kinderdepressie

Meestal ligt een samenhang van verscheidene factoren aan de basis
van depressie bij kinderen.
De volgende factoren met voorbeelden zijn te onderscheiden:

factoren in het kind zelf

  • factoren op genetisch vlak
  • temperament van het kind
  • wijze van omgaan met agressie
  • tekorten op sociaal vlak
  • lichamelijke of geestelijke handicap(s)


factoren uit de omgeving

  • depressie van vader of moeder
  • chronische aandoening of ziekte van een gezinslid
  • problemen tussen ouder en kind, zoals hechtingsproblematiek, autoritaire opvoedingsstijl, acceptatieproblemen
  • tegenvallende schoolprestaties
  • pesterijen door andere kinderen


factoren in de levensloop

  • ervaringen van overlijden, verlies of scheiding
  • ervaringen van mishandeling, seksueel misbruik of andere trauma's


Gevolgen kinderdepressie

Dat een depressie bij een kind tijdig herkend en aangepakt wordt is zeer belangrijk. Omdat de signalen waaraan een depressie te herkennen is zich vaak in het hart en hoofd van het kind afspelen is het herkennen van een depressie soms heel moeilijk. Zo kunnen andere gedragsproblemen, die niets met depressie te maken hebben, deze signalen overschaduwen.

Als zich op jonge leeftijd de depressie voordoet is de kans aanwezig dat het zich vast zet in het nog ontwikkelende zenuwstelsel en het verloop van de normale psychosociale ontwikkeling ontregeld raakt. Dat depressie bij kan dragen aan het ontwikkelen van een manisch-depressief beeld of het ontstaan van drank- en/of drugsmisbruik en zelfs suïcidaliteit is een bijkomend risico.

  • usericon

    mijn oudste dochter, nu 19 jaar, was als kind een lieve zorgzame meisje, die zich altijd aanpaste in welke omgeving en omstandigheden die er ook waren. Een liever kind kon je niet voorstellen en ik vond het een zeggen. Helaas heeft de tijd geleerd dat dit alles behalve een zeggen was. Een jong kind wat zichzelf op de laatste plaats zet, weinig vriendinnetjes heeft en veel alleen in haar kamer zit omdat ze niet tot last wil zijn is al een teken dat er iets mis is. Daar kwamen we pas achter toen ze 17 was en na een aanranding totaal de weg kwijt raakte maar gelukkig ook een weg vond om mij duidelijk te maken dat het niet goed zat in haar hoofd. Het is moeilijk te horen wat je kind zich zelf lelijk en afschuwelijk vind, dat ze liever dood is, dat ze zich zelf pijn doet om weer iets te kunnen voelen, haar lichaam vol schrijft met leuzen wat ze van zichzelf vind en ook aan jou vraagt er iets bij te zetten.
    Hulp was nodig en wel direct. Maar de bekende hulp instanties hebben hier gefaald, door mij, gezien haar leeftijd, mij overal buiten te houden en mij niet de belangrijke informatie gaven. Het gevolg was dat we zeker nog een half jaar hebben moeten aan tobben. Naar school kon ze niet meer, haar bijbaantje was niet meer op te brengen voor haar het werd zelf een probleem om uit haar bed te komen. Maar gelukkig met doorzettingsvermogen zijn we toch op de juiste plaats terecht gekomen en heeft ze de hulp gekregen die ze nodig had.
    Helaas mis ik in dit stukje de informatie die je nodig hebt als je met een kind te maken heb die depressief is. Waar ga je heen met je vragen en hoe en wie zijn de juiste personen die haar of hem kunnen helpen en ook niet te vergeten de ouders - zodat het kind de hulp krijgt die het nodig heeft. Want geloof mij, als ervaringsdeskundige hierin valt veel te verbeteren.

  • usericon

    Mijn dochter is 9 en depressief. Volgende week mag ze voor haar eerste sessie naar de psycholoog. Zij (en ik) kunnen niet wachten! De symptomen niet slapen 's nachts en HEEL VEEL angsten zijn bijzonder herkenbaar. Wat heerlijk om te lezen dat dat onderdeel van de depressie is en dus ook weer weg gaat (hopelijk). tel daar alstublieft ook hetgeen Camari ook al aan gaf: een te lief, zorgzaam, te meegaand, rustig en erg op zichzelf (onopvallend willen zijn) meisje bij op, dat is bij mijn dochter ook het geval.
    Bij ons ligt de oorsprong in 4 verhuizingen in 2012 jaar, nieuwe school, gepest worden op school, bang gemaakt met t verhaal van Blood Mary (zie internet) en een relatiebreuk & de gevolgen daarvan van d'r vader voor de zomervakantie 2013 ten grondslag. NB breuk niet met mij, wij zijn al bijna 8 jaar uit elkaar.
    Mijn dochter kreeg vlak na de zomer van dit jaar (2013) vette ontstoken amandelen, griep en koorts er overheen en een vermoeidheid daarna die niet meer weg ging.
    De enige mogelijkheid leek Pfeiffer, maar het klopte gewoon niet.. ze wilde helemaal niet gaan slapen, maar was wel uitgeput.
    Zo is bij ons het balletje gaan rollen.
    Mijn advies: praten, praten, praten. Met iedereen. Ik sta er nog verstelt van hoe ik -met dank aan heel veel luisterende oren en goede adviezen en ervaringen/verhalen-, de puzzel heb kunnen oplossen en snel hulp heb kunnen regelen.
    Praat ook heel veel met kind. Is het moe in 't lichaam of in 't hoofd. Is er iets gebeurd waarom het niet kan slapen etc etc etc. en vooral: verzeker het ervan, dat JIJ niet weg gaat, dat het kind geen schuld heet aan de situatie, dat je niet boos wordt (hoe gefrustreerd je er soms ook van wordt.. geloof mij!) Leg ook uit, vertel, vraag en verzeker dat het weer goed komt, dat je van je kind houdt en dat je er altijd zult zijn. prijs het, troost het, maak grapjes en doe leuke dingen.
    Probeer dat het gewoon naar school gaat en deel uit blijft maken van het dagelijkse leven, dat heeft mijn kind erg geholpen.
    Wij beginnen nu pas met het "serieuze werk" (de therapie),maar zijn al een paar maanden onderweg met de ziekte.
    Ik hoop dat mijn verhaal iemand een beetje kan helpen. Een depressie is werkelijk het laatste waar je aan denkt en wat je je kind "gunt".
    Ik heb geen schaamte en voel mij niet schuldig. Ik ben wel blij dat ik open heb gestaan voor de verhalen van anderen en ook mijn (haar) verhaal heb durven vertellen en mijn angsten en vermoedens altijd heb uitgesproken.
    Zo weet ik nu dat mijn kind inderdaad een depressie heeft en dat we het nu weer gaan oplossen.

Plaats een reactie

Zelf een opmerking of een tip? Plaats hier je comment en geef jouw advies!

 



captcha

Andere artikelen over gezondheid & aandoeningen